_{با تن خسته خويش
می نشينم و به يك سو می نگرم 
ياد شبی كه عاشقانه برايت گريه كردم
چه شد آن همه آرزو
ز چه عشق را باختيم
من و تو در پی صدای هم بوديم
اما . . . چه غريبانه باختيم
قلب تير خورده ی هم را شكستيم
در كنار اشك نشستيم}

_{بيا كه به شروعی دوباره برخيزيم
مرحمی بر قلب هم
مرحمی بر عشق هم باشيم}

_{ببين چه خسته اين گوشه افتاده ايم}

_{ما می توانيم با گرمای دستان خود
 زندگی را بر قلب خود باز گردانيم
من
      تو
            ما
            با هم می توانيم
دوباره خود باشيم
ز روزهای بچگی بر گرديم و پاك باشيم
فاصله را در حجم خود بشكنيم
برای زندگی عشق باشيم
برای عشق،اميد باشيم
برای اميد ، پنجره ای باز باشيم
ما می توانيم
اگر مال هم باشيم
ما می توانيم}

_{بيا كه دستانم گرمای دستان تو را می خواهد}

_{مرا منتظر نگذار}

_{بيا كه ما می توانيم}

        (امين آذرپور)